KAYACIK KÖYÜ

KAYACIK , Giresun ilinin Çamoluk ilcesinin bir köyüdür.Yaz aylarında yoğun bir şekilde talebin arttığı kayacık köyü adeta bir cenneti andıran manzarası ve havasıyla bütün insanlığın gözdesidir. Kayacık köyü yerleşik nüfus bakımından ilçenin en küçük köyüdür.Kayacık köyü berdiya dağları eteklerine kurulmuş olup,yayla görünümündedir.Engebeli arazi yapısına sahiptir.Kayacık köyünün diğer bir yanında Alucra ilce sınırı bulunmaktadır.Köyün arazisi tarım için çok elverişli değildir.Rakımın yüksek oluşu nedeniyle sebze üretimi yok denecek kadar azdır,ancak susuz yapılabilmektedir.Bunlardan buğday ve arpa yetiştirilmektedir.Köyde nüfus kütüğüne kayıtlı Çayoğlu,Çapraz,Abdal,Bakar, Deliboran,Kelkitli,Özçelik ve Pirdal sülaleleri bulunmaktadır.Köyde yıkık bir tarihi Kilise bulunmaktadır .Yapılış tarihi bilinmemektedir.
Köy 1925 yılında Şiran'ın Kırıntı Köyü'ndeki toprak yetmezliğinden dolayı Atatürk'ün boşalmış olan (göç ile) Ermeni ve Rum köylerine istekli olan yakın köylerin taşınması talimat ve emirleri ile oluşturulmuş yüzlerce köyden birisidir. Çamoluk Kayacık Köyü 1925'li yıllara kadar Rum Pontus'lardan kalma bir Rum köyü idi. Ulusal kurtuluş savaşımızın lideri Mustafa Kemal bu savaşta misak-ı milli sınırlarını koruyan ve Anadolu'yu isgal kuvvetlerinden arındıran özverili Anadolu halkına, Anadolu'nun Rumlar, Ermeniler, Yahudiler vb.tarafından terk edilmiş köylerini ödül olarak vermiştir. Bu köylerden birisi de Kayacık Köyü'dür. Köyün Rum dönemindeki adı HINZIRI olarak bilinmektedir. Atatürk'ün izinleri ile Gümüşhane Şiran İlçesi Kırıntı Köyü'nün Yukarı Mahallesi'nden yoğunluklu olarak Hınzırı Köyü'ne gelip yerleşen başlıca büyük aileler ; ÖZÇELİKLER, ÇAPRAZLAR, PİRDALLAR, ÇAYOĞULLARI olup daha sonra köyün adını KAYACIK olarak koymuşlardır.Bu ilk göç eden ailelere sonradan yine KIRINTI ve YENİKÖY ile Suşehri ve komşu Alısız köylerininde katkıları dahil olmuş ve nüfus özellikle 1940'larda artöıştır. Ana köy olan Kırıntı'dan göç eden Kayacık halkının yerleştiği bu toprakları terk eden Rumlar'ın büyük çoğunluğunun Rusya'ya göç ettiği bilinmektedir. Köyün en önemli özelliği çevresinde barışı, dostlugu ve sevgiyi egemen kılacak BEKTAŞİ kültürüne sahip olmasıdır. Geçim sıkıntılarından dolayı özellikle 1950'lerde yakın ve uzak illere ustalık için göçler olmuş. 1965'lerde ise Almanya furyasına dahil olan onlarca aile ile birlikte özellikle İstanbul'a göç artmıştır. 1970'in başına gelindiğinde köyde 3 aile kalmış. 1991 yılında ise kurulan köy derneği ile geleneklerin sürdürülmesine karar verilerek köyü canlandırma kararı alınmış ve 2008 yılına gelindiğinde de 70 civarı eve ulaşmış modern bir köy konumuna gelmiştir.

KAYACIK KÖYÜ'NÜN GEÇMİŞ TARİHİNE BAKMAK İÇİN ÖZELLİKLE ÇAMOLUK'UN GEÇMİŞİNE BAKMAK GEREKIR. Çamoluk ilçesi, İç Anadolu Bölgesinde Kelkit Irmağı'nın oluşturduğu vadi üzerinde yer alır. Çamoluk tarih boyunca sırayla Hitit Kralllığı, Çamoluk Kimerler, Metler, Persler, Partlar, Pontus Krallığı eline geçmiştir. M.S ki dönemlerde Roma İmparatorluğu'nun elinde olan ilçe 1054 tarihinde Selçuklular'ın eline geçmiştir. Yavuz Sultan Selim 1514 yılında çaldıran Savaşı'ından sonra Osmanlı Devleti sınırlarına dahil etmiştir. Dolayısı ile ata köy olan KIRINTI'dan KAYACIK KÖYÜ'ne göç öncesi tarih oldukça eskilere kadar uzanmaktadır
ÇAYOĞLU Ailesi.. . 279 kisi ÖZÇELİK Ailesi.... 265 kisi ÇAPRAZ Ailesi 150 kisi ABDAL Ailesi.... 69 kisi PİRDAL Ailesi .......59 kisi AYRA Ailesi..........29 kisi YILMAZ Ailesi........29 kisi DELİBORAN Ailesi.... 31 kisi KELKİTLİ Ailesi .....21 kisi TÜRKAVCI Ailesi .....13 kisi BUDAL Ailesi.........11 kisi SAHVELIOGLU Ailesi... 9 kisi BAKAR Ailesi......... 7 kisi

COĞRAFYA
Giresun iline 201 km, Çamoluk ilçesine 15 km uzaklıktadır. Yerlesim yeri: Giresun, Sivas, Erzincan il sinirlarinin kesistigi yer. Köy BERDİYA DAG sırasının hemen güneyinde yer alan bir dağ köyüdür.BERDİYA DAGI yuksekliği 2.200 m. olup köyün yerleşim alanları 1.600 ile 1.750 m'ler arasındadır.
Komsu köyler: Zodama, Zarabut, Kurtluca dır

BİTKİ ÖRTÜSÜ ; İklim şartları ve yeryüzü şekilleriyle bağlantılı olarak bitki örtüsü genellikle bozkır görünümündedir. Yer yer bozuk fundalıklar ve çalılıklar vardır. Daha yükseklikte ormanlık alanlar görülür. Ayrıca küçük guruplar halinde meşe ağaçları bulunmaktadır. Irmak yatağı boyunca çok miktarda kavak ve söğüt ağaçları bulunmaktadır. İlçenin her tarafında bol miktarda ceviz ağacı yetiştirilmiştir. Kaliteli ceviz veren bu ağaçlar, ilçe ekonomisine katkı sağlamaktadır. İlçede asli ağaç türleri olarak sarıçam, meşe, ardıç ve kavak; diğer vejetasyon türleri olarak kuşburnu, aliç, dağ çileği bulunmaktadır. Köy özellikle yardımlaşma derneğinin sayesinde 2000 yılından sonra binlerce ağacın dikilmesine örnek olmuştur.

İKLİM
Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Karadeniz iklimi (Okyanusal İklim veya Ilıman Deniz İklimi) asıl olarak Kuzey Anadolu Dağları'nın Karadeniz’e bakan yamaçlarında görülür. Doğu Anadolu Bölgesi'nde ise bir tek Ardahan'ın Posof ilçesinde bu iklim görülür. Genel özellikleri şunlardır:

Her mevsim yağışlıdır. Doğu Karadeniz Bölümünde maksimum yağış sonbaharda, minimum yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı 2000-2500 mm’dir. Batı Karadeniz Bölümünde maksimum yağış sonbaharda, minimum yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı 1000-1500 mm’dir. Orta Karadeniz Bölümünde ise maksimum yağış kışın, minimum yağış yazın düşer. Yıllık yağış miktarı 800-1000 mm’dir. Karadeniz ikliminin görüldüğü alanlarda kar yağışlı günlerin ortalaması 18 gündür. Yıllık ortalama sıcaklık 13-15 °C’dir. Ocak ayı ortalama sıcaklığı 6-7 °C’dir. Temmuz ayı ortalama sıcaklığı 21-23 °C’dir. Yıllık sıcaklık farkı 13-15 °C’dir. Doğal bitki örtüsü ormandır. Yüksek alanlarda Alpin çayırlar görülür.

ALTYAPI
Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ile beraber sabit ve mobil telefon vardır. Köyde halen 3 adet park bir adet harman olamak üzere oyun ve birlikte olmaya, sohbet etmeye alanları mevcut olup yakın zamanda da Çocuk parkı yapılması gündeme alınmıştır. Köy içme suyu, sulama, kanalizasyon vb. alt yapılarının pek çoğunu kısmi devlet destekleri yanında topladığı yardımlaşma paraları ile gerçekleştirmiştir. 2008 yılı Mart ayı sonundan itibaren köyün sabit telefon sorunlarına çözüm olarakta Turkcell GSM Baz istasyonu kurularak haberleşmedeki ciddi sorunlar aşılmıştır.