ENDURO TEAM GIANNITSA

Τι είναι το άθλημα του enduro


Το endurο είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό μηχανοκίνητο άθλημα μοτοσικλέτας, το οποίο διεξάγεται κυρίως κατά την χειμερινή περίοδο και περιλαμβάνει διαδρομές αποκλειστικά εκτός δρόμου (οff-road), από βατούς δασικούς χωματόδρομους μέχρι δύσβατα μονοπάτια. Είναι τέτοιες οι δυνατότητες των σύγχρονων μοτοσικλετών, ώστε με τον κατάλληλο χειρισμό από μέρους του αναβάτη, μπορούν να περάσουν από σημεία όπου η πεζή διέλευση μπορεί να είναι από δύσκολη έως αδύνατη. Για να καταστεί αυτό εφικτό οι μοτοσικλέτες έχουν σαν όπλο τους, τις μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων και το μικρό τους συνολικά βάρος, το οποίο σε συνδυασμό με την αυξημένη ιπποδύναμη και τα ειδικά ελαστικά κάνουν την διαφορά σε σχέση με οτιδήποτε άλλο κινείται εκτός δρόμου. Την πραγματική όμως διαφορά κάνει ο εκάστοτε αναβάτης, μιας και είναι αυτός που με τις κινήσεις του κάνει την μοτοσικλέτα να περάσει την δύναμη της στο έδαφος. Έτσι λοιπόν συνθέτει ένα σύνολο κινήσεων, μια γρήγορη οδική χορογραφία με αντίπαλο το χρονόμετρο και τις αντίξοες φυσικές συνθήκες. Δεν είναι τυχαίο ότι το άθλημα δανείζεται την ονομασία του από την αγγλική λέξη endurance (αντοχή).

Πολλά και χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα ικανών όσο και έμπειρων παλαιών μοτοσικλετιστών, όπου προκειμένου να κάνουν έστω και τα πρώτα βήματα τους στο χώμα ανακαλύπτουν ότι πρέπει να κάνουν ολικό reset σε όλες τις μέχρι πρότινος ανακλαστικές τους κινήσεις. Κύριες απαιτούμενες ικανότητες είναι η τεχνική και η καλή φυσική κατάσταση, χωρίς να αποκλείεται ένας δυνατός αναβάτης που υστερεί σε τεχνική. Χαρακτηριστικό είναι ότι η σέλα, σε αντίθεση με τις κοινές μοτοσικλέτες, δεν χρησιμεύει για να κάθεται ο αναβάτης, αλλά κυρίως για να τον προστατεύει από τα μεταλλικά της τμήματα (όπως στα όργανα γυμναστικής), μιας και αυτός είναι συνήθως όρθιος. Είναι από τα αθλήματα που προσφέρουν έντονες οπτικές συγκινήσεις και σωματική κόπωση στον αναβάτη, προσφέροντας θέαμα και δέος στον θεατή. Οι αντίστοιχοι μηχανοκίνητοι αγώνες αυτοκινήτου δεν είναι άλλοι από τα ράλι, (βλέπε Ακρόπολις, Dacar κ.α) με τα οποία μοιράζονται και τους ίδιους σχεδόν κανονισμούς. Έτσι η διαδρομή του αγώνα απαρτίζεται από απλές και ειδικές διαδρομές. Οι απλές έχουν προκαθορισμένο από την διοργάνωση χρόνο διάσχισης και αυτός είναι ίδιος για όλους. Ενδιαμέσως των απλών διαδρομών υπάρχουν οι ειδικές διαδρομές στις οποίες οι αναβάτες χρονομετρούνται ένας-ένας με ακρίβεια χιλιοστών του δευτερολέπτου.

Οι ειδικές διαδρομές διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την μορφολογία του εδάφους και της χάραξης (τύπου motocross, special test κ.α.) και σε αντίθεση με τις απλές οι οποίες είναι κρυφές πριν τον αγώνα, σ’ αυτές ο αναβάτης επιβάλλεται να έχει ρίξει πρωτύτερα μια ματιά αν όχι και μια βόλτα με τα πόδια .Εφόσον ένας αναβάτης έχει διανύσει μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο από την διοργάνωση τις απλές διαδρομές χωρίς να έχει χρεωθεί με ποινή χρόνου, ( προπορεία ή αργοπορία) τότε βαθμολογείται σύμφωνα με τον χρόνο του στις ειδικές διαδρομές. Ο πιο ταχύς στις ειδικές διαδρομές κερδίζει τον αγώνα. Οι διαδρομές τέλος στο σύνολο έχουν περίπου κυκλική φορά και επαναλαμβάνονται από δύο έως τρεις φορές. Ακόμα και σε έναν μη πρωταθληματικό αγώνα (μικρότερης διάρκειας), ο κάθε αναβάτης πρέπει να κρατήσει δυνάμεις για τέσσερις-πέντε ώρες στις οποίες καλείται να καλύψει αποστάσεις έως και 150 χιλιόμετρα κάτω από όλες τις συνθήκες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ένας αγώνας enduro δεν αναβάλετε ποτέ εξαιτίας εκτάκτων δυσμενών καιρικών φαινόμενων, απλά γίνεται καλύτερος!!