Tivoli Luna Park Support

Ο ιδιοκτήτης του πάρκου Περικλής Χριστοφίδης, που αναβίωσε την επιχείρησή του στην προσφυγιά, δηλώνει σήμερα «δεύτερη φορά πρόσφυγας», λόγω της έξωσης που του έχει γίνει

Κλείνει τις πύλες του το ιστορικό λούνα παρκ της πρωτεύουσας Τίβολι, που βρίσκεται στον χώρο της Κρατικής Έκθεσης. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του πάρκου Περικλή Χριστοφίδη, η Κυβέρνηση τού έκανε έξωση το 2006, για τη δημιουργία κυβερνητικών γραφείων. Ο κ. Χριστοφίδης δήλωσε στη «Σ» πως είναι πολύ πικραμένος που τον διώχνουν, τονίζοντας τη δυσαρέσκειά του προς όλα σχεδόν τα προεδρεία της Διεθνούς Κρατικής Έκθεσης, που του νοίκιαζε τον χώρο για τη λειτουργία του πάρκου. «Από το 2008 με πιέζουν ασφυκτικά να κλείσω το λούνα παρκ και δεν μου δίνουν τουλάχιστον έναν άλλο χώρο, ώστε να μπορώ να μετακινήσω τα παιχνίδια μου. Μ’ έβαλαν να πληρώσω ένα υπέρογκο ποσό, ούτως ώστε να μην μπορώ να αντεπεξέλθω», τόνισε.

Λουνά παρκ στην προσφυγιά
Το λούνα παρκ άνοιξε τις πόρτες του το 1976, όταν ο κ. Χριστοφίδης αποφάσισε, μετά από πρόταση της Κρατικής Έκθεσης, να το δημιουργήσει και να το λειτουργήσει. Όπως εξιστόρησε στη «Σ» ο κ. Χριστοφίδης, ο λόγος που του πρότειναν να ανοίξει το συγκεκριμένο λούνα παρκ ήταν επειδή υπήρξε και ο ιδιοκτήτης του πρώτου Τίβολι, που βρισκόταν στον δρόμο Μόρφου, δίπλα από το αεροδρόμιο Λευκωσίας. Μετά τον πόλεμο του '74 και την τουρκική κατοχή, ο χώρος καταλήφθηκε και το λούνα παρκ έκλεισε. «Αν και είχα πίστη πως θα τα πάρουμε πίσω, υποχρεώθηκα να έρθω, επειδή δεν υπήρχε άλλος χώρος να συνεχίσω το όραμά μου και έτσι άρχισα τις δουλειές».

Μετά από πολλούς ενδοιασμούς, ο κ. Χριστοφίδης πείστηκε να ανοίξει την επιχείρηση όταν ο γενικός διευθυντής της κρατικής έκθεσης τον καθησύχασε, πως θα έχουν μια εξαιρετική συνεργασία και του έκανε συμβόλαιο, το οποίο θα ανανεωνόταν κάθε δυο χρόνια.

Κάτι δεν πήγαινε καλά
«Λίγα χρόνια μετά τη λειτουργία του λούνα παρκ και αφού όλος ο κόσμος γνώριζε το πρώτο Τίβολι, η επιχείρηση είχε ανθηρή ανάπτυξη. Από τις 1.500 λίρες τον χρόνο, η επιχείρηση έβγαζε 1000 λίρες τον μήνα», πρόσθεσε. Μετά από 16 χρόνια λοιπόν, όταν δεν του ανανέωσαν το συμβόλαιο και δεν του ζητούσαν ενοίκιο, ο κ. Χριστοφίδης κατάλαβε πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Το 1998 άλλαξε το συμβούλιο της έκθεσης και ζήτησε από τον κ. Χριστοφίδη να πληρώσει πρόστιμο, που ανερχόταν στις 72.000 λίρες περίπου, λόγω του ότι τόσα χρόνια δεν πλήρωνε ενοίκιο. «Δεν μου ανανέωσαν το συμβόλαιο, ούτε και μου ζήτησαν ενοίκιο και έρχονταν μετά να μου ζητήσουν τόσες χιλιάδες», είπε, τονίζοντας πως έκανε το παν για να αντεπεξέλθει. «Δεν ήθελα να αφήσω την επιχείρησή μου στα χέρια τους και έτσι αναγκάστηκα να κάνω δάνειο και να εξοφλήσω το ποσό», πρόσθεσε.

«Πίστευα πως θα έβρισκα το δίκαιό μου»
Ενώ το 2001 εξόφλησε τα πάντα (ρεύμα, νερό, ενοίκιο), σταμάτησαν πάλι να του ζητούν ενοίκιο. «Ορισμένοι, είδαν ότι το λούνα παρκ ήταν επικερδής επιχείρηση και ήθελαν να περάσει υπό την κατοχή τους και με ύπουλο τρόπο προσπάθησαν να με διώξουν, χωρίς να έχουν πολεοδομικές άδειες», είπε με παραπονεμένο ύφος. Το 2006 οδηγήθηκε στο δικαστήριο για έξωση και από τότε προσπαθεί μέσω του δικηγόρου του να το αποτρέψει, χωρίς όμως ελπίδες. «Μετά από αυτήν τη δοκιμασία, πίστευα πως όταν αλλάξει το συμβούλιο, θα μπορούσα να βρω το δίκαιό μου, δυστυχώς όμως δεν το βρήκα ποτέ και μέχρι σήμερα παλεύω να βρω χώρο για να μετακινήσω τα παιχνίδια μου. Είναι σαν να είμαι για δεύτερη φορά πρόσφυγας και αυτό δεν το δέχομαι», τόνισε.

Ο κ. Χριστοφίδης δήλωσε, επίσης, στη «Σ» πως νιώθει πικραμένος απ' όλη αυτήν την κατάσταση και ότι είναι απογοητευμένος που τον εκμεταλλεύτηκαν. «Είμαι πικραμένος, με διώχνουν από τα παιχνίδια μου και μου στερούν το δικαίωμα να βλέπω μικρούς και μεγάλους να χαίρονται στο σπίτι μου. Το λούνα παρκ είναι για 'μένα ένας χώρος ευτυχίας», συμπλήρωσε.